IPA onderhandelingen

Door: Marc Verboom | Op: 03/01/2013

Terug naar 40 urenweek?

In het kader van de odnerhandelingen over een nieuwe interprofessioneel akkoord (IPA) 2013 - 2014 oefenen de werkgevers en de regering veel druk uit om de arbeidsmarkt te "moderniseren".

De term "moderniseren" is welbewust gekozen. Wie kan namelijk tegen moderniseren zijn? De afgelopen tijd lieten werkgeversvertegenwoordigere in opiniestuk na opiniestuk, en met hen ook een aantal politici, duidelijk weten wat ze hiermee bedoelen. Langs werkgeverskant wordt grote druk uitgeoefend om de bestaande regelgeving inzake arbeidsduur te laten aanpassen.

De regering heeft werkgevers en vakbonden gevraagd om concrete maatregelen voor te stellen inzake flexibiliteit. Zo niet, beslist ze zelf! Toppunt is dat de regering haar plannen al heef aangekondigd als de sociale partners er niet uitkomen. Zo zitten de werkgevers uiteraard in een zetel. Wat stelt de regering voor?

1. overuren zonder mogelijkheid tot recuperatie

In haar voorstellen voorziet de regering een verhoging van het aantal toegelaten overuren. Bovendien moeten die overuren (tot 10% van het normale jaarlijkse werkvolume) niet meer gerecupereerd worden. In de praktijk wordt een gemiddelde wekelijkse arbeidsduur van 42 uur per week i.p.v. 38 uur per week mogelijk. En dit zonder inhaalrust en zonder omkaderende CAO.

Wel straf als je weet dat het aantal werklozen elke dag toeneemt.
in de huidige moeilijke sociaal-economische context is de werkloosheid hoger dan ooit. Het is onbegrijpelijkdat er maatregelen zouden ingevoerd worden om de arbeidstijd van werknemers te verhogen door overuren zonder recuperatie toe te laten.
Wij kiezen voor meer jobs in plaats van de 40 urenweek.


2. annualisering van de arbeidstijd zonder overleg

Een spreiding van de arbeidstijd op jaarbasis is al mogelijk, maar enkel als er een collectieve omkadering bestaat. Als de plannen van de regering morgen werklelijkheid worden, zal dit in de toekomst kunnen zonder onderhandelingen en overleg en dus zonder collectieve omkadering.


3. deeltijdse werknemers in de kou

Op dit ogenblik kan een deeltijdse werknemerdie 13 bijkomende uren heeft gewerkt een aanpassing vragen van het contract met meer uren.

Met de maatregelen die de regering voorstelt, zullen er per kwartaal 39 bijkomende uren vereist zijn vooraleer hij/zij een verhoging van het aantal contractractuele uren kan opeisen. Dat is 3 maal zoveel. Een voltijds contract wordt dus een haast onbereikbare droom voor vele deeltijdse werknemers.
 

4. schoolbelcontracten

De regering stelt voor om een nieuwe flexibiliteitsregeling in te voeren, met name arbeidsregime met een afwijkende arbeidsduur per dag (+ of - 2 u/dag) en een afwijkende arbeidsduur per week (+ of - 5 u/week) zonder de nu bestaande verplichting tot sociaal overleg vooraleer de flexibiliteit in te voeren.

Laat ons duidelijk zijn. BBTK is niet principieel gekant tegen flexibiliteit. Dat blijkt ook uit de CAO's die de laatste jaren werden afgesloten. Maar dat moet verstandig gebeuren en vooral met een strikte omkadering om ontsporingen te vermijden. Precies die omkadering zorgt ervoor dat ongebreidelde en onrechtmatige flexibiliteit wordt vermeden.

BBTK vindt niet dat een grotere flexibiliteit de oplossing is om tot een economische relance te komen. En ook de werkloosheid zal hiermee niet worden aangepakt, wel integendeel!

Waar we wel nood aan hebben zijn nieuwe, kwalitetisvolle jobs, met lonen waar de mensen van kunnen leven.

« nieuws overzicht | meer uit deze rubriek