Analyse regeerprogramma Di Rupo

Door: Marc Verboom | Op: 11/07/2011

Zowel vakbonden als N-VA verwerpen nota Di Rupo, maar wel om tegengestelde redenen

Als eersten verwierpen de vakbonden ABVV, ACV en ACLVB de nota Di Rupo als basis voor een nieuw regeerprogramma.

Het gemeenschappelijk vakbondsfront kon en kan niet akkoord gaan met de nota van de formateur omdat het een onevenwichtig werkstuk is. Daar waar de maatregelen voor de werknemers, de slachtoffers van de crisis, zeer duidelijk zijn, is dit veel minder duidelijk voor de echte verantwoordelijken voor de crisis. De bijdrage die werknemers zouden moeten leveren aan de gezondmaking van de openbare financiën zijn precies berekend. De inspanningen voor de banken, aandeelhouders, grote ondernemingen, kapitaalkrachtigen zijn dat veel minder en/of voorwaardelijk. Hier legt de nota alleen maar enkele "interessante pistes" vast (grotere responsabilisering bankiers, bijdrage Electrabel in afschrijving kerncentrales, minimumbelasting vennootschappen, strijd tegen fiscale fraude, ...).

Het gemeenschappellijk vakbondsfront kon en kan ook niet akkoord gaan met de nota omdat de solidariteit wordt opgeblazen. Zonder onze Belgische sociale zekerheid zou de werkwereld minder goed weerstaan hebben aan de crisis en zouden de sociale uitkeringen, de lonen en de koopkracht het nog veel harder te verduren gekregen hebben.

Op institutioneel vlak zullen de bevoegdheidsoverdrachten en de fiscale autonomie tot een schadelijke en onaanvaardbare (fiscale) concurrentie leiden tussen de werknemers en tussen de bedrijven in de 3 gewesten en/of gemeenschappen. Het gemeenschappelijk vakbondsfront herhaalt ook zijn ongerustheid met betrekking tot het luik staatshervorming. De federale overheid dreigt over onvoldoende middelen te zullen beschikken voor het uitvoeren van haar opdrachten. Op sociaal-economisch vlak zullen de voorgestelde maatregelen alleen maar leiden tot meer complexiteit voor de werknemers en werkgevers (leg dit maar eens uit aan potentiële buitenlandse investeerders).

Meer concreet beschouwt het gemeenschappelijk vakbondsfront als onaanvaardbaar:
  • de budgettaire beperkingen in de gezondheidszorgen die de kwaliteit van de zorg voor de patiënten in het gedrang dreigen te brengen;
  • de vermindering met 40% van de enveloppes voor de toekomstige welvaartsvastheid van de sociale uitkeringen;
  • het verminderen van de werkloosheidsuitkeringen in de tijd (volgens de huidige Europese normen zitten we nu al beneden de Europese armoedenorm);
  • het afschaffen van de wachtuitkeringen voor jongeren (tenzij uitzonderingen);
  • het verscherpen van het sanctiebeleid naar werklozen (zijn zij de oorzaak of het gevolg van de door de banken en bedrijven veroorzaakte crisis?);
  • het inperken van het recht op tijdskrediet (van 5 tot 1 jaar);
  • het inperken van de gelijkgestelde periodes (periodes van werkloosheid, tijdskrediet, brugpensioen, ...) voor de berekening van het pensioen;
  • het verder bemoeilijken van de toegang tot het brugpensioen (zonder de afgesproken evaluatie tussen de sociale partners in het najaar van 2011 af te wachten);
  • het optrekken van de leeftijd van het vervroegd pensioen.


Ook vanwege de N-VA en Bart De Wever kreeg Di Rupo een njet. Maar dit wel om totaal tegenovergestelde redenen. De N-VA laat hier nogmaals haar waar gelaat zien (zoals men trouwens kan nalezen in het partijprogramma en de congresteksten van deze neo-liberale partij). De afwijzing werd ondermeer gemotiveerd door volgende elementen:
  • het verminderen van de werkloosheidsuitkeringen gaat niet ver genoeg;
  • de werkloosheidsuitkeringen worden niet beperkt in de tijd;
  • de wachtuitkeringen worden niet afgeschaft;
  • er wordt te weinig bespaard in het arbeidsmarktbeleid (= maatregelen om mensen terug aan het werk te krijgen);
  • het optrekken van de beschikbaarheid van werklozen voor de arbeidsmarkt van 50 naar 55 jaar is onvoldoende;
  • aan het brugpensioen wordt amper geraakt;
  • brugpensioen op 55 jaar bij collectief en/of herstructurering van het bedrijf is ongehoord;
  • heelwat beslissingen worden doorgeschoven naar het sociaal overleg tussen vakbonden en werkgevers (de N-VA zou niet liever willen dat het sociaal overleg zo veel mogelijk wordt ingeperkt);
  • de besparingen in de gezondheidszorgen (vermindering van de groeinorm) zijn onvoldoende.

Hetgeen de N-VA doet besluiten: "Behalve deze nieuwe groeinorm blijft de volledige sociale zekerheid gevrijwaard". Men moet maar durven om dergelijke uitspraken te doen ... 

Daarnaast sprak de N-VA van een "tsunami" aan belastingverhogingen voor de bedrijven en de gezinnen. Ook hier wordt een loop(je) met de werkelijkheid genomen.

"De voorgestelde maatregelen wegen zwaar op het ondernemerschap en ze brengen het investeringsklimaat onherstelbare schade toe. De aanval op de notionele intrestaftrek is een vorm van contractbreuk" volgens de N-VA.
De nota Di Rupo heeft het over:
  • een tijdelijke crisisbelasting op grote vermogens (dit zijn vermogens groter dan 1,25 miljoen euro met uitsluiting van het eigen huis en het vermogen bestemd voor het uitoefenen van de beroepsactiviteit);
  • de beperking van de notionele intrestaftrek van 3,4 tot 3% en het wegwerken van een aantal perverse effecten van de notionele intrestaftrek (afschaffing van het uitstel van de aftrek in de tijd gedurende 7 jaar);
  • een taks op de beursoperaties om de rol van de beursspeculanten tegen te gaan;
  • de voortzetting van de aanbevelingen van de parlementaire commissie over de grootschalige fiscale fraude;
  • een fiscaliteit die rekening houdt met gedrag dat schadelijk is voor het milieu;
  • een verhoogde bijdrage van de bankensector aan de sanering van de overheidsfinanciën;
  • een verhoogde heffing op de nucleaire rente.

"De nota treft ook de gezinnen in het hart, ... en de mensen die werken worden het hardst getroffen": zei Bart De Wever op de persconferentie. Is het de gemiddelde werkende Belg die zal getroffen worden door maatregelen zoals de harmonisering van het tarief van de roerende voorheffing op de intresten en dividenden (spaarboekjes blijven buiten schot)? Is het hij/zij die extra zal worden belast bij de realisatie van een meerwaarde op aandelen of de speculanten? Is het de gewone man/vrouw die de verhoging van de fiscaliteit op grote, dure en milieubelastende bedrijfswagens zal voelen?

De N-VA kiest duidelijk niet voor de werkende mensen, maar zoals Bart De Wever al eerder zei voor de werkgevers ("mijn baas is VOKA, de Vlaamse werkgeversorganisatie").




« nieuws overzicht | meer uit deze rubriek