Onze manifestaties waren niet tevergeefs

Door: Marc Verboom | Op: 11/04/2011

Bedankt aan iedere deelnemer. Bedankt in naam van alle werknemers

Dank zij onze mobilisatie en actie
  • werd niet geraakt aan de index;
  • wordt het minimumloon verhoogd;
  • worden de sociale uitkeringen verhoogd;
  • worden de energieprijzen beter gecontroleerd;
  • zullen voor de begroting 2011 de banken moeten bijdragen en worden de grote fraudeurs niet langer beschermd door het bankgeheim.

Maar het gevaar is nog niet geweken. Voor de begrotingen voor de komende jaren liggen de besparingsmaatregelen nog steeds op de loer en komt het grootste gevaar uit Europese hoek.

Wij blijven gemobiliseerd
  • om onze koopkracht te verbeteren;
  • om onze sociale zekerheid te verdedigen;
  • om onze openbare diensten te versterken;
  • voor een sociaal en solidair Europa.

De acties die het ABVV in maart heeft gevoerd tegen het ontwerp van Interprofessioneel Akkoord (IPA) en de Europese manifestatie met 20.000 op 24 maart in Brussel om neen te zeggen tegen een bezuinigingsbeleid en ultraliberaal Europa waren niet tevergeefs. We konden invloed uitoefenen en enkele successen boeken in onze strijd tegen de levensduurte en voor meer fiscale rechtvaardigheid.

52% van de werknemers in ons land hebben het ontwerp van interprofessioneel akkoord verworpen omdat het een ernstige bedreiging vormde voor de koopkracht van de werknemer, terwijl de winsten en dividenden opnieuw de hoogte ingaan, er opnieuw schandalig hoge bonussen uitbetaald worden en de prijzen van elektriciteit, gas, brandstof en voedingsmiddelen de pan uitrijzen. Het ontwerp van IPA:
  • zette de automatsiche indexering van de lonen op de helling als gevolg van de druk van de werkgevers, de Europese Centrale Bank en de Europse Raad;
  • bevatte geen verhoging van het minimumloon en er werd een belachelijk lage loonnorm bepaald die overeenkomt met de wens van de werkgevers om de lonen te blokkeren;
  • beperkte de enveloppe voor de verhoging van de sociale uitkeringen (pensioenen, werkloosheidsuitkeringen, invaliditeitsuitkeringen, ...) tot 60% van het voorziene budget;
  • verminderde de opzeggingstermijnen voor de bedienden.

Het bemiddelingsvoorstel van de regering neemt grotendeels het ontwerp IPA over met ondermeer de loonnorm van 0,3%. Maar door te mobiliseren slaagden we erin enkele successen te boeken:
  • aan de index wordt niet geraakt;
  • de welzijnsenveloppe voor de sociale uitkeringen zal volledig gebruikt worden waardoor alle minima (pensioenen, werkloosheid, invaliditeit, arbeidsongevallen, beroepsziekten) zullen verhoogd worden;
  • het minimumloon wordt met 10 euro netto per maand verhoogd (onvoldoende en niet bruto, maar beter dan niets);
  • de opzeggingstermijnen voor arbeiders worden lichtjes verbeterd en aan de opzeggingstermijnen voor bedienden wordt amper geraakt.

Onze acties hebben ook de regering aan het denken gezet bij de begrotingsopmaak voor 2011. Hier werden besparingsmaatregelen aangekondigd. De regering is - tot nog toe - het geld niet gaan zoeken bij de "kleine belastingbetaler", maar:
  • de banken zullen moeten bijdragen via een banktaks die meer dan 700 miljoen euro zal moeten opbrengen;
  • de opheffing van het bankgeheim (een oude eis van het ABVV) werd gestemd;
  • de strijd tegen belastingontduiking wordt opgevoerd en vergemakkelijkt dank zij het opheffen van het bankgeheim;
  • de taks op de nucleaire rente werd bevestigd (bedrag moet nog worden bepaald - 2 miljard euro per jaar ???).

Het inzicht groeit dat de energieprijzen, de hoofdverantwoordelijke voor de inflatie, moeten worden gecontroleerd in plaats van de lonen met de vinger te wijzen. Hiervoor:
  • moeten voortaan de verhogingen van de gas- en elektriciteitsprijzen worden gerechtvaardigd en door de Controlecommissie voor Elektriciteit en Gas (CREG) worden goedgekeurd;
  • worden voortaan de prijzen voor gas en elektriciteit om de 4 maanden geïndexeerd i.p.v. om de 12 maanden, hetgeen de inflatie versnelt;
  • zal het Prijzenobservatorium de prijsevolutie van 200 producten in het oog houden.

Het zijn slechts kleine stapjes vooruit, maar nog altijd beter dan grote stappen achteruit. Maar het moeilijkste moet nog komen. De meerjarenbegroting tot 2015 vereist besparingen van 18 miljard euro om te voldoen aan het Stabiliteitspact en aan het nieuwe "Pact voor de euro". Terwijl de prijzen van benzine, diesel, stookolie, gas, elektriciteit en voedingsmiddelen blijven stijgen, worden de lonen overal in Europa aangevallen. Ook al telt Europa 23 miljoen werklozen, toch wil men de sociale bescherming beperkten en duizenden banen schrappen in de openbare sector. Het Europa van de bankiers, de werkgevers en de aandeelhouders wil ons doen opdraaien voor de tekorten die de bankencrisis heeft veroorzaakt. Onze openbare diensten, sociale zekerheid en (brug)pensioenen zijn bedreigd.

Het enige doel van het "Pact voor de euro" is de werknemers met elkaar in concurrentie te brengen en hun loon te verlagen. Onder het mom van het "concurrentievermogen" willen ze de inkomsten uit arbeid beperken door:
  • de loonindexering af te schaffen of uit te hollen;
  • loonmatiging op te leggen;
  • collectieve onderhandelingen te verzwakken;
  • de concurrentie tussen werknemers op te drijven via een Europese loonnorm;
  • de flexibiliteit te doen toenemen.

De nieuwe "economic governance" die de Europese lentetop heeft ingevoerd plaatst de nationale begrotingen onder toezicht om zo het soberheidsbeleid te veralgemenen.

Onder het mom van monetaire stabiliteit wil men een bezuinigingsbeleid opleggen door:

  • te snoeien in de openbare diensten en in het aantal ambtenaren;
  • de sociale bescherming af te bouwen;
  • de brugpensioenregelingen af te schaffen;
  • de pensioenleeftijd te verhogen;
  • de consumptie nog meer te belasten i.p.v. de buitensporige winsten en de financiële speculatie te belasten.

De meeste beslissingen kunnen niet genomen of uitgevoerd worden zonder toestemming van het Europees Parlement. En de nationale parlementen moeten nog altijd hun begroting stemmen. We hebben dus nog enkele troeven in handen. April, mei en juni worden zeer belangrijke maanden. We moeten onze Europese parlementsleden, onze ministers en politici zoveel mogelijk onder druk zetten en ervoor zorgen dat we, samen met de andere Europese werknemers die in hetzelfde schuitje zitten, met één stem spreken.

« nieuws overzicht | meer uit deze rubriek