Voor een links alternatief

Door: Marc Verboom | Op: 24/10/2010

Het BBTK congres van 21 en 22 oktober kiest voor een links alternatief

De financiële crisis van 2008 had snel zijn weerslag op de reële economie die vanaf 2009 in een diepe crisis, zelfs in een recessie, terecht kwam met alle sociale gevolgen vandien: extreem hoge werkloosheidscijfers, nog meer onzekere contracten, toenemende ongelijkheden en verarming. Op dit ogenblik kampen alle Europese landen met een begrotingscrisis. De reddingsoperaties van de banken hebben immers pakken geld gekost waarvoor leningen zijn aangegaan en overheidspapier werd uitgegeven. Daarbovenop kwam de weerslag van de sociale en economische crisis op het overheidsbudget. Extreme begrotingstekorten van landen als Griekenland, Portugal, Ierland en Spanje brachten algauw speculanten aan het werk die deze landen nog meer in de problemen bracht.

Een "soberheidsbeleid" (met besparingen op de kop van en inleveringen door de bevolking, en in de eerste plaats de werknemers, en de afbraak van de openbare diensten) wordt dan meteen naar voor geschoven om de toenemende begrotingstekorten weg te werken. In alle Europese landen wordt de werkende bevolking geconfronteerd met dit ideologische eenheidsdenken van besparingen en inleveringen.

De Europese betoging van 29 september heeft duidelijk gemaakt dat wij dit niet pikken:
  • minder overheidsuitgaven zal de economische heropleving in de kiem smoren;
  • nieuwe belastingen op de rug van elkeen onder ons zal de consumptie afremmen en dus ook nefast zijn voor de economie.

Wij eisen heel duidelijk: het geld halen waar het zit:
  • belasting op de grote vermogens en de inkomsten eruit;
  • crisisbelasting op de banken;
  • aanpak van de fiscale fraude via de afschaffing van het bankgeheim;
  • rechtvaardige en progressieve belastingen op alle inkomens, ook die uit meerwaarden;
  • een taks op financiële transacties;
  • de afschaffing van de notionele interestaftrek.

Deze politieke keuze moet de echte politieke agenda worden de komende maanden en jaren. Er kunnen op die manier ook geldmiddelen worden vrijgemaakt voor investeringen in een duurzame economie met kwalitaitieve jobs. Een economie die gericht is op de echte sociale behoeften en niet op het maken van snelle winst.

BBTK houdt aan de fundamentele federale waarden die ons eigen zijn:
  • het federaal karakter van de sociale zekerheid;
  • het federaal karakter van het individueel en collectief arbeidsrecht;
  • het federaal karakter van de fiscaliteit (zowel personen- als vennootschapsbelasting).

Elke staatshervorming zullen we toetsen aan deze principes. De nota De Wever doorstaat deze toetsing niet. Het overhevelen van de kinderbijslag en delen van de gezondheidszorgen naar de gemeenschappen zijn de eerste belangrijke stappen naar een regionalisering van de sociale zekerheid. Het volledige arbeidsmarktbeleid (inclusief de bijdrageverminderingen aan RSZ voor de doelgroepen) doorverwijzen naar de regio's zal onvermijdelijk zijn weerslag hebben op het tewerkstellingsbeleid in elk van de regio's, maar ook op de loonkost en dus op de loonvorming. Regionalisering van het sociaal overleg en de collectieve arbeidsovereenkomsten komt dichterbij.

Responsabilisering staat voor de overheveling van een groot deel van de personen- en/of vennootschapsbelasting naar de regio's. Ook dit kan de toetsing met onze fundamentele waarden niet doorstaan. De gewesten zouden vrijstellingen en aftrekken kunnen toepassen in de vennootschapsbelasting. Dit zal leiden tot fiscale dumping die de concurrentie tussen de regio's in de hand zal werken en zal leiden tot delocalisatie. Bijna de helft van de personenbelasting zou naar de gewesten gaan waardoor naast de federale belastingvoeten er hogere of lagere op het niveau van de regio kunnen worden voorzien. Dit zal de loonkost differentiëren naargelang de regio waar men woont of werkt. Gedaan met de federale akkoorden over loonvorming. Gedaan met de solidariteit tussen Vlaamse, Waalse en Brusselse werknemers.

Dit ideologisch eenheidsdenken dat heerst sinds 13 juni moet doorbroken worden. Wij moeten tegen de stroom van dit eenheidsdenken ingaan omdat de werknemers er niet beter van zullen worden. Want wat is de echte agenda van de nationalisten? Een agenda die zelfs niet verborgen is. Ze staat open en bloot in het programma van de N-VA en de Vlaamse werkgeversorganisaties VOKA en UNIZO. In het programma van de N-VA, een nationalistische partij van ultra-liberale signatuur, kunnen we het volgende lezen:
  • afbouw van het brugpensioen en andere vormen van vervroegde uittreding;
  • aanpassing van de berekening van het pensioen
  • veralgemeende arbeidsduur op jaarbasis (meer flexibiliteit);
  • loonvorming op basis van prestaties (afschaffing van de barema's);
  • beperking van de werkloosheisuitkeringen in de tijd;
  • eenheidsstatuut bedienden/arbeiders realiseren binnen 3 jaar;
  • fiscaliteit en sociale zekerheid naar de regio's;
  • sociale zekerheid wordt een basisinkomenverzekering;
  • verlaging van de vennootschapsbelasting met behoud van de notionele interestaftrek;
  • lagere personenbelasting.

Een andere politiek moet kunnen, zelfs met de politieke krachtsverhoudingen in dit land. De PS is samen met de sp.a de grootste politieke familie in dit land. Zij moeten samen resoluut gaan voor een links-socialistisch alternatief. Met de groene partijen wordt het linkse blok nog groter en misschien zijn er ook progressieven binnen de christen-democratie die mee willen. Dit moet de echte inhoud van het politieke debat zijn. De echte keuze is deze tussen links en rechts.


« nieuws overzicht | meer uit deze rubriek