Regeringsonderhandelingen: waar blijft het sociale ?

Door: Marc Verboom | Op: 20/08/2007

ABVV persmededeling naar aanleiding van de regeringsonderhandelingen

Het ABVV maakt zich zorgen over het heersende klimaat van wantrouwen en het politieke no man's land waarin België zich bevindt sinds het begin van de onderhandelingen voor de vorming van een eventuele centrum-rechtse regering.

Het ABVV betreurt het communautaire opbod waarbij institutionele kwesties in het middelpunt staan en de échte bekommernissen - met name wat echt van belang is voor de werknemers - in de verschillende gesprekken, bilaterale onderhandelingen en andere vergaderingen naar de achtergrond worden geschoven.

Het ABVV heeft de recente verklaring van Yves Leterme goed genoteerd: "Het is nodig de symbolen los te laten en te mikken op wat echt van belang is voor de mensen." Maar weet Yves Leterme wel wat echt van belang is voor de mensen ? De tweede nota die op Hertoginnendal werd besproken doet daar ernstige twijfel over rijzen.

De werknemers wachten nog altijd op werk! Ze zijn bereid te werken op voorwaarde dat het werk dat hen wordt aangeboden kwaliteitsvol is en ze er voldoende voor opgeleid worden. Daarbij is ook hun levenskwaliteit belangrijk. Het is cruciaal dat de Belgische werknemers hun werk op een evenwichtige manier kunnen verzoenen met hun gezinsleven. Ook hun pensioen is van wezenlijk belang. De werknemers moeten perspectieven behouden op een menswaardige eindeloopbaan. Dat zijn de kwesties die de werknemers écht bezig houden.

Maar wat stelt de eventuele toekomstige centrum-rechtse regering hen voor ?

De regionalisering van de tewerkstelling en een status quo inzake vorming en opleiding van de werknemers. De onderhandelaars buigen zich ook over de beschikbaarheid voor de arbeidsmarkt van deeltijdsen en 50-plussers.

Ook de pensioenen worden besproken? De huidige pensioenleeftijd is 65 jaar (of vervroegd 60 jaar na een loopbaan van 35 jaar). Het is onaanvaardbaar dat een werknemer 45 jaar zou moeten werken alvorens op pensioen te kunnen gaan.

Ook het ouderschapsverlof (1 jaar, te verdelen onder beide partners) komt in de discussies aan bod. Het ABVV is van mening dat deze maatregel contraproductief zal zijn voor de gelijkheid van mannen en vrouwen, zowel met betrekking tot de lonen als de carrièremogelijkheden.

Het ABVV begrijpt ook niet wat de voorstellen inzake kinderbijslag, pensioenen en sociale uitkeringen als antwoord kunnen bieden. Deze inkomens moeten absoluut een redelijke koopkracht waarborgen en moeten rekening houden met een inhaalbeweging van de verloren koopkracht (t.g.v. de aanhoudende prijsstijgingen). Het ABVV aanvaardt het in vraag stellen van het wettelijke mechanisme (dat de vorige regering invoerde) niet en vraagt dan ook het behoud van de welwaartsaanpassingen van alle vervangingsinkomens, werkloosheidsuitkeringen inbegrepen.

Om de werknemers meer te laten verdienen, wordt voorgesteld ze meer te laten werken door ze overuren te laten presteren ... die dan wel minder zouden betaald worden dan normale uren.

De regionalisering van de kinderbijslag staat ook op het programma, net als de regionalisering van de collectieve arbeidsovereenkomsten, met alle negatieve gevolgen vandien voor de lonen. Werknemers worden zo elkaars concurrent.

En wat met de werklozen ? Hun uitkeringen zouden in de tijd beperkt worden en de langdurig werklozen zouden uit de werkloosheid worden uitgesloten. Is de begeleiding van de werklozen (zo geloofd door de liberalen in de vorige regering) dan misschien toch niet zo afdoend ? Begrijpe wie begrijpen kan ...

Geen woord over de financiering van de sociale zekerheid om het hoofd te bieden aan de vergrijzing. Het Zilverfonds wordt zelfs niet meer gespijsd.

Evenmin iets over het aanzwengelen van de economie, in de eerste plaats op het vlak van onderzoek en ontwikkeling.

Het ABVV stelt het helemaal niet op prijs dat er met het werk van de sociale partners geen rekening wordt gehouden: de dossiers over de winstgebonden verloning, studentenarbeid en ook het statuut arbeiders-bedienden maakten deel uit van de discussies in de Groep van 10 en worden nu, in de feiten, door de onderhandelaars ingepalmd. Luidt dit het einde in van het Belgische overlegsysteem, een systeem dat heel Europa ons benijdt ?

 

« nieuws overzicht | meer uit deze rubriek